BRIEF AAN JOU

Deze brief aan jou is bedoeld om een persoonlijke boodschap over te dragen als jij (of iemand die je kent waaraan je deze brief kunt overhandigen) in een vergelijkbare situatie zit. Ik weet hoe je je voelt, wat je nu doormaakt en daarom wil ik heel graag wat tegen je zeggen:

BRIEF AAN JOU

Deze brief aan jou is bedoeld om een persoonlijke boodschap over te dragen als jij (of iemand die je kent waaraan je deze brief kunt overhandigen) in een vergelijkbare situatie zit. Ik weet hoe je je voelt, wat je nu doormaakt en daarom wil ik heel graag wat tegen je zeggen:

Lieve jij,

Wat fijn dat mijn brief jou bereikt! Het machteloze gevoel dat je nu voelt is vreselijk, en ik snap dat je denkt dat het nooit meer goed komt, dat dacht ik ook. Maar het komt goed, echt!

Voel jezelf alsjeblieft niet schuldig! Waarschijnlijk heb je jezelf verweten dat jij ooit zelf die ene foto of video gemaakt en/of gestuurd hebt. Dat deed je omdat het op dat moment goed voelde. Dat dit zou gaan gebeuren kon je niet weten, jij bent het “slachtoffer” en GEEN dader! Slachtoffer vond ik persoonlijk nooit zo’n fijn woord, maar zo is het wel. Dat dit gebeurd is, is nooit jouw keuze geweest. Iemand anders heeft jouw vertrouwen beschaamd.

Toen het mij overkwam, voelde ik onwijze angst. Angst voor alles en iedereen. Ik voelde me niet meer veilig, ik vertrouwde niemand meer en bij elk geluid dat mijn iPhone maakte, schoot ik in de stress. Het liefst bleef ik binnen zodat ik niemand onder ogen hoefde te komen. Op straat voelde ik overal ogen branden, iedereen keek naar me omdat ze mijn video hadden gezien, althans dat dacht ik. Bouwvakkers die fluiten, of andere mensen die net iets te lang mijn kant op keken: keken ze omdat ik “gewoon Nikki” was, of omdat ze “Nikki van Dumpert” zagen lopen. Ik wil je laten weten dat het niet raar is dat je denkt dat iedereen alleen nog maar jouw video of foto ziet, in plaats van “gewoon jou”.

Doordat mijn video zo snel verspreid werd, heb ik direct mijn beste vrienden en ouders vertelt wat er was gebeurd. Dat ik het zelf kon vertellen en er over kon praten voelde als een opluchting tussen alle stress door. Natuurlijk heb ik het met een brok in mijn keel verteld, want je hebt het liever met niemand, en zeker niet met jouw ouders, over sexy foto’s of video’s die je van jezelf hebt gemaakt. Ook al is daar helemaal niks mis mee! Maar oh, wat voelde het fijn dat ik niet alleen rond hoefde te lopen met deze heftige situatie. Wat voelde het fijn dat ik wist dat ik er niet alleen voor stond! Dat is ook wat ik jou gun; deel jouw verhaal met iemand die je vertrouwt, bij wie je je veilig voelt zodat je langzaam maar zeker de regie over jouw leven weer terug in handen gaat krijgen.

De hele gebeurtenis is mij destijds (net als jou nu) overkomen. Het is nooit mijn eigen keuze geweest om gehackt, afgeperst en geëxpost te worden. Met de gedachte dat het niet mijn eigen keuze was, vond ik ook de kracht terug om te vechten en om de strijd aan te gaan met mijn hacker én met Dumpert.

In deze strijd ben ik tegen heel veel gesloten deuren aangelopen, bij Dumpert, binnen de politie, en in mijn zoektocht naar hulp en advies, al was het alleen maar om gehoord of serieus genomen te worden. Ik bleef volhouden omdat ik er van overtuigd was dat het moest lukken om mijn video offline te krijgen. Om websites zoals Dumpert te laten stoppen met het zomaar online zetten van pikant beeldmateriaal zonder te checken of degene die op beeld te zien is daar wel toestemming voor gegeven heeft. Ik wilde dat mensen binnen de politie, Slachtofferhulp en eigenlijk iedereen zich bewust zou worden van de impact van zo’n situatie. Ik wilde dat mensen stopten met denken of soms zelfs zeggen “ach, het is toch maar een foto/video”.  Want nee, dat is het niet. Die foto/video is niet van of voor iedereen! 

Ik wilde het taboe en de schaamte doorbreken. Ik wilde deuren openen. Ik wilde zorgen dat dingen anders zouden gaan in de toekomst. Ik wilde dat er qua wet- en regelgeving ook meer aandacht voor dit soort praktijken zou komen, zodat in de toekomst anderen, waaronder jij, niet het gevecht hoeven te voeren zoals ik heb gevoerd.

Inmiddels heb ik gelukkig een aantal deuren op een kier kunnen zetten voor jou, maar geloof me, het zal soms nog steeds voelen als vechten. Vechten met en tegen de gevoelens die je hebt. Maar weet dat je er niet alleen voor staat, dat je niet de enige bent, en misschien wel het allerbelangrijkste: het komt écht goed!

Onderstaande tekst zorgde ervoor dat ik ondanks alles positief bleef. Ik hoop dat ze jou in deze situatie hetzelfde gevoel mogen geven. Met deze woorden sloot ik ook mijn spreekrecht in de rechtszaak tegen de dader af:

“Ik gebruikte mijn kracht, en maak straks een nieuw begin. Van ons twee ben ik de sterkste en ik overwin”

Liefs,

Nikki Lee

PS: Voor hulp & advies over jouw situatie bij online seksueel misbruik kun je geheel anoniem terecht bij www.helpwanted.nl waar ik, of mijn collega’s je graag een helpende hand toereiken.